Koniec marca, mokre płachty śniegu.
Stoimy pomiędzy Średnią a Heluszem
przed glinianym nasypem. Na lewym boku

z podkurczonymi nogami, głowa skierowana
na wschód. Krzemienny nóż wiórowy
siekierka z dynowskiego margla i gliniany

kubek. Pomimo symbolicznego rowka
oddzielającego świat umarłych od żywych
gdy pijemy gorącą herbatę z termosu, nasze


oddechy mieszają się w mroźnym powietrzu.