Zaledwie kilka wysp
wyrastających z wody
jak czaszki megalitycznych
olbrzymów
obrysowane w kamieniu
w jego przeniającej
słońcem bieli

historia nie zna pustki
mieszały się twarze i języki,
różnorodne aromaty dolatywały
z rozwartych kuchennych okien

przystań
dryfujące wąskie uliczki
cytrusowe drzewa w cienistych
podwórzach
kontrasty umykające w świetle
morze nocą spragnione wina
dla nas

w dali syrenią pieśnią wabi
niemilknącym szeptem.