w naszych stronach wciąż panuje ład
alejki trzymają się ławek na których
pisane patykiem nie pozostawiało złudzeń

odziedziczyłam po tobie mocną głowę
zimną krew i niewyjaśnioną miłość
za każdym razem kiedy tu jestem
wraca cierpki posmak

wina leży po drugiej stronie nieba
to stamtąd spadały obumarłe gwiazdy
widziałeś w nich przyszłość

odbijała się od stłuczonego lustra ziemi
a ty mówiłeś że nie wierzysz w przesądy

w naszych stronach wciąż panuje ład
ulice nadal roją się od kroków
i schodzonych butów