Krótkie spotkanie. Niedokończone
Zabrakło pocałunków
Świadkiem jak zawsze wieża z neonem
Czas rozrachunku
Oddałaś listy, serce z bursztynu
w misternej ramce, złotej
Rozbłysnął neon światłem z rubinu
Duszno. Roszę się potem

Jak nierealnie krwawi się neon
kapiąc kroplami świateł
W dali banalnie gra akordeon
smutki słychać skrzydlate
Płyną strugami krople po szybach
deszcz zacina z szelestem
Nagłym rozbłyskiem burza rozrywa
chmury i ciemną przestrzeń

Serce z bursztynu w dłoni zaciskam
z trudem łzy powstrzymuję
Wiem że to koniec. Nadzieja prysła
Gorzką prawdę smakuję

Znów krwawy rozbłysk. Czerwony neon
Feeria wilgotnych świateł
Ledwie już słychać jak akordeon
smutki niesie nad światem
Suszą się strugi kropli na szybach
z kałuż wystają liście
Na czarnym niebie jak mokra ryba
księżyc zaszklił srebrzyście.