* Jestem owocem
nadpsutym - leżę
pod drzewem jesieni
z trudem walczę o trwanie
o przetrwanie

* Może boski zamysł będzie inny
umieści moją duszę
na obrzeżu słońca - będę przesyłać
ciepło tym którym wystygły serca

* Zobaczyć zachód słońca naprawdę
wydać okrzyk zachwytu nad zorzą
poczuć oddech wszechświata
zapoznać się z gwiazdą nocy

* Wszystko oddałam miłości
wszystko stało się kamieniem

* Zburzyłeś horyzont
moich marzeń
zasłoniłeś zegar
który wskazywał szczęście

* Czyja ona - czyja?
Żyje w przeciągach
wiatr jej przyjacielem

* Piękno jest wtedy
gdy szemrze strumień
jasną nocą w jego wodach
kąpią się gwiazdy

* Dużo nieba nade mną
i zatopione w błękicie ptaki

* Powrót zawsze jest nadzieją
w powrotach błyskają gwiazdy

* Na skrawku lata
nucę pieśń zapomnienia

* Głód ciebie
będę odczuwać do końca życia
będziesz dla mnie pragnieniem
krzykiem zamkniętym
w kropli deszczu

* Żyję w codzienności
w której mi ciasno

* Szłam długo przez noce i dnie
przyszywając guziki
do wytartego płaszcza

* Byłam wtedy wiatrem
wędrownym ptakiem