Świat ten jest bardzo niedoskonały
Pełen rozpaczy, nędzy i bólu
I człowiek czuje się w nim mały
I szuka czegoś niczym w ulu

Mówią, miłość różne czyni cuda
Jednym da radość, innym natchnienie
Niejednemu znaleźć ją się uda
Niejeden błądzi, czując cierpienie

Czasem przez szumy wiatru zimnego
Gdy sen naokoło wszystkich zmorzy
Nasłuchuję wciąż czegoś nowego

Błądzę myślą wśród polarnej zorzy
Szukam, wciąż szukam tego jednego
Tego, co życie moje ułoży...