Może nie całkiem jestem zerem,
Łyk whisky w gardle mi nie stanie,
Lecz mnie na pewno Fabián Pérez
Nie prosiłby o pozowanie.

Styl jego - żeby rzec najprościej -
Mimo lat biegu jest jednaki,
Bo portretuje twardych gości,
I babki, które lubią takich.

A ja? Mam krawat (rok, nie dłużej)
I dym mnie drażnić nie powinien...
Cóż, śmieszny jestem w garniturze,
Onieśmielony przy dziewczynie.

Lecz robi mi się cieplej w duszy,
Gdy Pérezowski widzę klasyk:
Nikt już nie nosi kapeluszy,
A palić w knajpie? Nie te czasy.