wyjdę ze strefy komfortu
i rzucę monetą
zdam się na przypadek
zapomnę o tajemnicach połączonych
jedną cienką linią
z samotnością

nie będę jak dom zawalony
któremu odebrano żywot
rozpamiętywał swoją porażkę
bo nie rozumiem dlaczego
muszę przyznawać się do słabości
uciekać przed prawdą
oburzać egoistyczną brutalnością świata

życie jest tylko wędrującym cieniem
w pełnym świetle
znika