a kiedy jesteśmy życiem
to już jesteśmy śmiercią
kruchym pragnieniem

muszę odczynić ofiarę
wrócić do pierwotnego grzechu
pokuta odziera z człowieczeństwa
jestem winny od nowa
w każdym kolejnym akcie

tylko blizny są realne
z czasem będę rekwizytem
walutą szulera
kośćmi do gry kapłana
który nie patrzy w oczy

gramy dalej
konformizm jest paliwem
podpala katedry