Posłuchaj zawodzenia wiatru.
Brzmi jak rozpacz wojownika,
który zgubił wojenny topór.

Bogini Isztar czeka na posłańca.

Jasnobrązową bestię widać z daleka.
Wybiega z papirusowych zarośli
gotowa do skoku. Ogień w ślepiach, kły
i ostre pazury budzą grozę. Ziemia drży,
falują wody, kiedy ogonem obija boki.

Ryk dzikiego lwa przetoczył się łukiem
po piaszczystej drodze. Nie zdoła uciec,
gdy przestrzeń zamknięta. Za chwilę
włócznia przebije serce - krwawa ofiara.

Strach to zguba. Nie podchodź z ukosa,
mistyczna siła odwróci mrok.

Pradawna tajemnica została spisana
w najprzedniejszych zwojach złota
- wystarczy pogasić białe gwiazdy