Gdzieś za Nami,
Ludźmi z krwi i kości,
Za Naszymi garbatymi plecami
Wlokącymi nogami,
Ciągnącymi resztę osobowości
dopomagając sobie rękoma,
Tak bardzo czasami brudnymi dłońmi.
To wszystko My sami,
Dbamy o każdy szczegół
A ogółu nie umiemy ogarnąć
Tamci za Nami,
jak to jest ?
Czasami trudno jest mówić o przeszłości,
To boli, drażni, dokucza
jak ból zęba, głowy, brzucha
Bzdura!
Jak śmiesz groteskowo temat przedstawiać,
Tamci ludzie to Pamięć,
to Pomnik, to Chwała.
Nasze śmieszne sprawy,
NIe wiara!
I tylko i jeszcze trochę,
Tamci!
Dzięki, nigdy Wam nie zapomnę.