~~~
Pajęcza przędza w słońcu srebrzyście błyszcząca
w cudowny czas jesieni, babim latem zwany,
przywołuje wspomnienia podobnych obrazków
przez wiele lat widzianych, w moim, długim życiu.

Niejedna łza wysycha, uroniona skrycie,
spływająca obliczem przed nastaniem brzasku,
gdy sen przywołał dawne, mile wspominane
zdarzenia z lat dziecięcych. Tęsknota gorąca
za minionym okresem, który nie powróci.

Nadal jednak żyć trzeba i zbytnio nie smucić ...
~