Ludzie powinni umierać nocą.
W cichym zaułku życiowego mroku,
gdy ogniste świetliki się do życia rodzą,
pod wpływem gwiazd uroku.

W powiewu iglastych drzew,
żebyśmy tak razem,
kiedy ginie cały świata gniew,
słuchając ciszy
i tańcząc w jej rytm,
nie gubili kroku
w kierunku
gwiazd uroku.