ewangeliczna przypowieść
każe ślepcom prowadzonym przez ślepców
spadać w dół
nawet, jeśli to Żydzi wygnani z Hiszpanii
nie wiemy, o kim myślał Breugel
wiemy tylko, że oczy wędrowców
noszą dokładne ślady chorób
sprowadzających ślepotę
...
czy to za nasze winy
kroczymy niepewnie jak oni
po omacku stukając kosturami
o miłość, przyjaźń i prawdę
jak o przydrożne głazy
podróżne na nas odzienie
zamiast wygodnych szat
błąkamy się bezradnie
ufając przewodnikom
a oni tak samo jak my nieszczęśni
pielgrzymi bez mapy
ślepi czy zaślepieni
pragnieniem światła
bracia w lęku i niewiedzy
skąd i dokąd zmierzamy
gdy gotycka wieża kościoła
przestała już dawno majaczyć w tle
a przecież jeśli ślepiec prowadzi ślepca
to musi zakończyć się upadkiem