nie umiem uważać
i patrzeć przestrzennie
więc liczę
jeden dwa trzy
pada na Ciebie

leżę na łóżku murem
i tylko lewa dłoń skrobie ścianę
by wyjeść resztki zza paznokci

sens jest o tyle
o ile są ludzie
inaczej kładziesz się postem
i zaspą po czoło

chcesz włożyć w usta słowa
złożone z oczyszczenia
a ich łagodność więdnie
jak moje dłonie liany

już w za przeszły
lutowy dzień zjadły magię
trudną lecz mądrą
zapomniały liczyć

abc