Słońce schowało się
Blady kolor i ciepło
współistnienia
Gęsta czerń jak błoto
oplata ze wszystkich stron.

Cisza bezczasowości
Gdy wpatruję się w nią
ona ślipi we mnie
Podobno sztuka ratuje przed zagładą
Rozum i nauka nie potrafią.

Jeszcze śnię i pragnę
wrócić do życia i światła
Tylko tracenie liści przez drzewo
nie wpływa na soki żywotne.

Głos dobiega do mnie
- Jeśli się poddasz
to ci tyłek skopię!!!

Na starość nabiera się podejrzliwości
nie chcę jej wpuścić do ciepłego wnętrza
A nuż się zadomowi.

najgorsza będzie klaustrofobia
nie przeżyję tego.