Swąd lekkiego zepsucia zatyka płuca
Po lewej serce lekko się rzuca
Trzewia wyprute ze wszystkiego co ludzkie
Dym,złość,wyrzuty i senność
Wszystkie te stany są ludzkie
Lecz jak maszyna nie czlowiek sie czuje
Wciąż swego paliwa wypatruje
To wszystko gdy złączy się w całość
Budzi w tym samym centrum żałość
Żal,gniew i bezradność to moje demony
Pomóż mi wstać,niech zabiją szczęścia dzwony
Melodia bezbarwna po głowie mi chodzi
Która nie radość a ból przynosi