Patrzę na zegarek
I choć minęła godzina,
To w prawdzie tylko minuta różnicy
Między jednym, a drugim spojrzeniem

Spojrzenie te jednak już inne
Inne myśli i nadzieje
Ale Ciebie wciąż nie ma
A ja wciąż tu, stłumiona przez 4 ściany

Niepewność moja nowa przyjaciółka
Zjawiona z brakiem
Brakiem powodowana
A może jutro w końcu zmieni wszystko

Zmiana jednak dwie twarze posiada
Ale rozumiem, rozumiem jak wszystko
Choć to chyba mi bliższe
Doświadczalne raz na jakiś czas

Ty nie zrozumiesz
Może po prostu nie wiesz
Jak zmieniam się i promienieje
Wystarczy ze jesteś obok

A ta druga twarz
Ta zamykająca drzwi
Każąca już tylko pamiętać
Żyć z dnia na dzień