Uniosła się mewa wirując latawcem
Obok maszt statku szybuje
Dwa już latawce mącą lazur wód
W blasku słonecznej poświaty , jak nieziemski cud.

Cień ptaków na złotym piasku
Nie daje plaży żadnego schronienia.
Zmęczone lotem siadają na grzbiecie kamienia,
Ruchliwie z dziobami pełnymi wrzasku.

Tłem dla marzeń są wolne loty,
Które złotym milczeniem błyszczą
Gdy piachem w oczy zawieje.

Natchnienie to wejście do groty
Której korytarze to echo niszczą.
Pusta cisza, milczenie i skryte nadzieje.

                                                        Jastarnia
                                                              T.C