zadumane dziewczynki
niczym niesmiałe wiosny zarzewia
stoją jakby w oknie
za ich plecami
nie ma słońca i ptaków nie ma
tylko samotny krzak goły
na gołym polu stoi

resztki sniegu
przykrywają zmarzniętą wciąż ziemię
a blady zimny błękit sukni
z ołowianym niebem się brata
dziewczynka jak zimny Anioł
ma włosy i skrzydła
w kolorze smutnego brązu
nie olsniewa ich swym blaskiem
złoty promień słońca

wiosny nie widać


Wrocław, 18.03.2017 r.
do obrazu Wladimila Hofmana