każdy czeka na jakieś jutro - swoje jutro
nawet to wczorajsze - o czym mało kto wie
no bo kto dzisiaj umie czytać?... no kto?

to już przeszłość

a teraźniejszość niepewna swego ale za to wierna jak mój pies
waruje do późna przy kompie nad wystygłą herbatą
z trudem unosząc opadające z nad stołu powieki

potem rano wstaje cała zastrupiona po tę dolę
tańszego szczęścia w supermarkecie
cudownie uciułanego w wieczornej modlitwie na dobranoc