temat wychodzi z ognia cało.
łasi się jak pies. można go wziąć na wiersz
i zabrać do parku. nauczony kilku komend
będzie służył, bo psom trzeba niewiele,
by uwierzyły panu, że tak trzeba.

temat nie pamięta, że był historią z kości
i krwi, i że poezja znalazła go na jednym z kanałów,
kiedy przeszukiwała świat z powodu dalekowzroczności.

ubrany w wiersz pozwala się pogłaskać
przechodniom, którzy czują się bliżej
natury.