gwiazdy same spadają
jak dojrzałe owoce
kiedy niebem potrząsnąć
wtedy bezchmurne noce
w całej krasie obnażą
piegowaty nieboskłon
wtedy ustom spragnionym
nagle skrzydła urosną

by rozfruwać się wokół
barwą słów różnoraką
ponad bagna nad łąki
i nad pola rzepaku
żółte zdradą przyciąga
niewierności tożsame
złote myśli się modlą
o słoneczny poranek

gwiazdy pyłem jedynie
w brzuchu głodnej klepsydry
dopalaczem przypuszczeń
i pożywką dla intryg
jeszcze nie jest za późno
by słać winy na rentę
może tylko i lepiej
trzymać usta zamknięte