dnia 18.06.2016 16:22
Dobry wiersz, zatrzymał |
dnia 18.06.2016 17:09
kiedy umrę każę się położyć
w pozycji embrionalnej (...)
po śmierci niewiele mamy żyjącym do powiedzenia - należałoby chyba trochę
inaczej sformułować |
dnia 18.06.2016 18:06
Ciekawe pragnienie powrotu do pozycji embrionalnej, zwykle jest to pozycja obronna za życia. Pozdrawiam. |
dnia 18.06.2016 18:14
Raczej:
kiedy umrę mają mnie położyć
w pozycji embrionalnej
Bardzo na TAK ostatnia strofa....choć ja wolę postać sproszkowaną...wara wszelkim robalom. |
dnia 18.06.2016 19:10
Jak Mithotyn , ta fraza też mi nie pasuje. Wiersz jak dla mnei fajny.
Wspomnie z wizyty u taty, które mi się napisało przy okazji czytania:
płomienie, krzyże
śmierć blisko
często za wcześnie
Pozdrowienia |
dnia 18.06.2016 19:49
Tylko ostatnia strofa po sugerowanej zmianie. Pozdrawiam |
dnia 18.06.2016 19:51
te myśli o robactwie tez mnie kiedyś dręczyły
od ośmiu lat wiem, że memu ciału będzie wsio rawno, robaki nie robaki - to tylko powłoka
wiersz zatrzymuje |
dnia 18.06.2016 20:04
Przy drugiej części mam trochę skojarzenia z Humoreską Tuwima, to robactwo, brrr
Pozdrawiam |
dnia 18.06.2016 20:49
A kiedy minie mi
cykl życia
garść ziemi starczy
do przykrycia
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊. |
dnia 18.06.2016 20:58
Będzie pięknie ;) Na tak. |
dnia 18.06.2016 21:17
Dobry wiersz. Pozdrawiam. Irga |
dnia 18.06.2016 23:37
Zalecam kremację. |
dnia 19.06.2016 08:21
opisując bezpretensjonalnie, autor donosi dokładnie, co czuje; gniew, dominujący ból, głucha desperacja - gnębi, gdy fascynujące ciało swoje lub bliskich, emigruje, czmycha lub ulega degradacji. Jest to podróż w jedną stronę.
pozdrawiam |
dnia 19.06.2016 09:50
popieram sugestię Mithotyna,
bardzo ciekawy tekst |
dnia 19.06.2016 14:54
Zrozumieć dużo, to chcieć się cofnąć w czasie.Resztę (przyszłość) zostawić pozostającym. Wiersz z drobną poprawką do zapamiętania,
niezależnie od wieku czytelnika.
Pozdrawiam serdeznie |
dnia 19.06.2016 17:14
Dociera do mnie fajny nerw tekstu. Pewnikiem można z większym polotem, jednak w tak podanej formie mnie osobiście przekonuje.
pozdrawiam C. |
dnia 19.06.2016 22:30
Msz wiersz bdb i poruszający, swoją drogą w młodości też myślałam o tych robalach, a teraz wiem, że to już nieistotne, bo ciało to tylko powłoka tu i teraz, zaś dusza jest nieśmiertelna.
Pozdrawiam serdecznie. |