poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUMSobota, 11.04.2026
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

KONKURSY LITERACKIE

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT


LINKI

KONTAKT

Szukaj




Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
Ksiądz Jan Twardowski
FRASZKI
...moje wiersze
Czy ten portal "umarł"?
"Na początku było sł...
Bank wysokooprocento...
playlista- niezapomn...
Co to jest poezja?
Czy są przechowywane...
GRANICE POEZJI
Ostatnio dodane Wiersze
WIĘZI RODZINNE
W WENDALI
Kubelwagen
"Kawalerskie życie n...
WRACAJCIE
Tak na serio
Sytość
o jeden metr za wysoko
Zagadka, wciąż zagadka
MATKO
Wiersz - tytuł: do kraju tego C.K. Norwid - ku pamięci
do kraju tego gdzie brat hańbi brata
i nienawistne wciąż słychać wołanie
grzechy zawiści
wybacz nam Panie

do kraju tego gdzie jątrzące rany
czekają lata na zoperowanie
grzechy zaniedbań
wybacz nam Panie

do kraju tego gdzie chleb w śmietnikach
bezdomni jedzą przez uszanowanie
grzechy obżarstwa
wybacz nam Panie

do kraju tego którego posły
hańbią się wzajem i swe powołanie
ciężko z obczyzny
powrócić Panie

- - - - - - - -

do kraju tego gdzie śpiew słowików
serca ładuje na jutra przetrwanie
i czystej mowy
tęskno mi Panie

gdzie w grusze strojne zielone zagony
pasterzy czułe słychać zawołanie
gniazdem bocianim
tęskno mi Panie

tam gdzie się cisza ciepłym krzykiem budzi
tam gdzie miłością mości się posłanie
szczerych przyjaciół
tęskno mi Panie

a gdy zapomnę strojny w blichtry świata
swojego Boga i prawdy przesłanie
matki na chaty pochylonej progu
wybacz mi Panie
Dodane przez Alfred dnia 02.06.2016 07:25 ˇ 33 Komentarzy · 689 Czytań · Drukuj
Komentarze
RokGemino dnia 02.06.2016 07:52
od strony "technicznej" sprawny bez zarzutu
do treści "przesłanniczej" też właściwie nie ma się czego czepić, sprawdzona przydatna na każdą epokę swoją uniwersalnością.
tylko zapatrywania ludu czytelniczego (jeżeli taki jeszcze istnieje) w większości nastawione na inną wrażliwość społeczno-kulturalną
konsumpcja doninantą jest, ekspiacja jakby mniej, nie wielu prosi o one wybaczenie i tęsknoty inne preferuje,chociażby za kolejnym ciałem do zaliczenia.

pozdrawiam
abirecka dnia 02.06.2016 07:57
Ooo, pięknie, Alfredzie :)

Z serdecznym przytuleniem (się) do Ciebie, a Ciebie do siebie :)))
silva dnia 02.06.2016 08:36
Piękne parafraza. Pozdrawiam.
sibon dnia 02.06.2016 08:37
Przeczytałam z przyjemnością i trochę zamyśliłam się. Czy ten wiersz, to tylko pobożne życzenia? nie, nie można uogólniać, nie jest wcale tak źle. Słucham śpiewu słowików, podziwiam bociany, mam przyjaciół, z którymi rozmawiam o wszystkim. Tylko polityka mnie brzydzi i od niej, jak najdalej. A źli ludzie zawsze byli, są i będą, pozdrawiam
mgnienie dnia 02.06.2016 08:42
Bardzo piękne nawiązanie do Norwida - wzruszające i niestety gorzko - prawdziwe. Pozdrawiam ciepło:)
kurtad41 dnia 02.06.2016 08:44
Alfredzie, jesteś, jak na zawołanie
z Twoimi myślami i cudnymi utworami,
wesołymi, mądrymi i zrymowanymi;
I za Niego dziękujemy TOBIE Panie.
Whitewolf dnia 02.06.2016 10:06
Głębokie ukłony za ten piękny wiersz Alfredzie, duży talent u Ciebie i jako jeden z nielicznych tu na PP na miano Prawdziwego Poety zasługujesz.

Pozdrawiam serdecznie. :-)
Ola Cichy dnia 02.06.2016 10:35
Wyjątkowe szczególnie;
"tam gdzie się cisza ciepłym krzykiem budzi
tam gdzie miłością mości się posłanie
szczerych przyjaciół
tęskno mi Panie"
:):)
Pozdrawiam.O.P.
Irena Michalska dnia 02.06.2016 10:56
Nienatrętnie, nie-hurra-patriotycznie, nie-pseudo-religijnie i pokornie wyrażona miłość do kraju. Wzruszyło mnie Twoje wzruszenie.
kkb dnia 02.06.2016 11:11
Alfredowa wrażliwość wiarą napawa,
że od nieznajomego
tak całkiem zadarmo
można gdzieś dostać
tony mądrego słowa.

Pozdrawiam :) jeszcze nie z Kraju ;)
zorianna dnia 02.06.2016 12:56
Ładnie...i tak jakoś wzruszająco.
Pozdrawiam serdecznie :)
Axeman dnia 02.06.2016 13:13
No fajnie napisane ale co to ten Pan zaa jeden?
Niepoprawna optymistka dnia 02.06.2016 16:40
Mnie też tęskno Alfredzie, a wiersz piękny,
a ostania strofa wzruszająca, bardzo.
Serdeczności przesyłam :)
bezecnik dnia 02.06.2016 17:55
To jak z Mozartem i Salierim w Requiem.
Tutaj też niewtajemiczony nie wpadłby na to, gdzie kończy się Norwid a zaczyna Alfred.
Serdecznie pozdrawiam
Alfred dnia 02.06.2016 20:24
Juliuszu : dziękuję za wnikliwy komentarz.
Wiersza przesłanie
to osobiste zadumanie
co powiem gdy przed sądem
Twoim stanę Panie

Ten wiersz to kołatanie do barwnych Słowiańskich dusz, które już nie raz zadziwiły świat
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.
Alfred dnia 02.06.2016 20:30
Anielu: tulę Ciebie mocno, jesteś moim dobrym duchem. Życzę wielu uśmiechów i szybkiego powrotu na forum. Psy szczekają, a karawana idzie dalej. Miłosierni miłosierdzia dostąpią .

Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊 i ciepło.
Alfred dnia 02.06.2016 21:28
Silva : miło Ciebie gościć. Życzę wielu uśmiechów
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.

Sibon: refleksji nigdy wiele, zawsze można uszlachetniać się w byciu lepszym.
Dziękuję za mądry komentarz.
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.

Mgnienie: w jednym z polskich seriali matka z wielodzietnej rodziny w ramach kastingu
wzruszająco czytała wiersz Norwida - tęskno mi Panie, oczywiście przyjęto młodszą...
I scena ta była dla mnie inspiracją do napisania tego tekstu. Wiersz jest nieco przewrotny, by dotrzeć do wrażliwej słowiańskiej duszy. Poeta sługą narodu jest, to jego wrażliwości test.
Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam.😊 serdecznie.

Kudradzie : co masz czego byś nie otrzymał napisał ap. Paweł. Ja dziękuję Panu Bogu za talent, i to jest Jego zasługa, że naszymi ustami , śle nam mądre rady. Jesteś niezwykle miły. Za Ciebie i wszystkich wrażliwych ludzi dzięki Ci Panie.

Whitewolf : jestem zwykłym grajkiem siedzącym pod gruszą , nieudolnie lecz z serca grającym na wierzbowej fujarce, tudzież lipowych skrzypcach Janowych z Czarnolasu.
Cieszę się z Twojego życzliwego odbioru.
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.

Olu: po Twoim komentarzu mniej mi tęskno.
Twoje i nasze wiersze
niosą miłości przesłanie
za wrażliwych poetów
dzięki Tobie Panie
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.

Ireno: i za tych którzy się wzruszą
na serca wołanie
tych którzy tu zajrzeli
dziękuję Ci Panie
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊

Kkb :
kiedy wzajemne słowa
dotrą w serca załomy
roniący łzy nad treścią
to dobry jest znajomy
Dziękuję za komentarz i Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.

Zorianna :Twoje wiersze są również wzruszające. Dziękuję za ciepły komentarz Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.

Axeman :miło że zajrzałeś. Pytasz kim jestem: trybikiem w wielkiej maszynie zwanej życiem . W tym kraju wielu jest takich Janków muzykantów, może tak lepiej, być po prostu sobą.
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.
Alfred dnia 02.06.2016 21:40
Niepoprawna optymistko : dziękuję za miły komentarz. Spełnienia wszystkich Twoich tęsknot życzę i ciągle wrażliwej duszy.
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊

Bezecnik : pewno Kamilowi do pięt nie dorastam, poruszył mnie jednak Jego wiersz,
I chociaż ciała nasze
w proch się obracają
serca wiersze najszczersze
ciągle zmartwychwstają
Dziękuję za miły komentarz. Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.
Alfred dnia 02.06.2016 21:42
Kurtadzie Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊 I ciepło.
Robert Furs dnia 02.06.2016 21:44
istnieje sacrum i profanum, czy łatwo je rozróżnić, nie sądzę :((((
Maciek Froński dnia 03.06.2016 07:49
Technicznie katastrofa, bo nie dość, że rymują się tylko wersy parzyste, to jeszcze rymują się na jedno kopyto - zawołanie, powołanie, uszanowanie, wołanie, zoperowanie, przetrwanie itd. Poza tym tu i ówdzie Autor nie umie doliczyć się sylab.
Maciek Froński dnia 03.06.2016 07:56
Treść też roi się od błędów rzeczowych - jątrzące rany się opatruje, a nie operuje; bezdomni jedzą chleb NA śmietnikach, a nie W śmietnikach, i to nie przez uszanowanie, a z biedy; czy posły hańbią się wzajem tak, jak np. Azja Tuhajbejowicz pohańbił siostrę pana Nowowiejskiego, tego przecież nie wiemy, czy śpiew słowików ładuje serca na przetrwanie czystej mowy, w to też można wątpić...
Alfred dnia 03.06.2016 08:24
Maciek Froński:
jeden waży treść
a drugi przesłanie
wnikliwy i szczerym
pobłogosław Panie

jeden trzymając różę
płatkiem się ukłuje
drugi zauroczony
kolce ucałuje

poezja różne smaki
jako zioła miewa
budzi smutek i radość
płacze tańczy śpiewa

ten kto potrafi zajrzeć
w głąb człowieczej duszy
tego nie tylko piękno
lecz ułomność wzruszy

dzięki za pochylenie się nad moim niegramotny tekstem. Miej się dobrze.

Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.
Alfred dnia 03.06.2016 08:57
Wnikliwym i szczerym
niegramotnym tekstem
literówki. Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.
Whitewolf dnia 03.06.2016 12:10
Alfred, Maciek Froński jako fachowiec od poezji wszelakiej wyłapał sprawnie wiele niedociągnięć w Twoim, dobrym dla mnie i innych komentujących wierszu.

Inni może tych niedociągnięć nie zauważyli albo za mało istotne postanowili uznać.

Chciałbym jednak o czymś innym do Ciebie napisać, a mianowicie o Twojej Rymowanej odpowiedzi do komentarzy Maćka Frońskiego.

Uważam, że ta rymowana odpowiedź jest dobrym i mądrym wierszem i warto jako wiersz ją tu na PP wstawić, tylko w ostatnim wersie po lecz "i" jeszcze być powinno, szczególnie ujęła mnie druga strofa z "różą", piękna i mądra.

Pozdrawiam serdecznie. :-)
Maciek Froński dnia 03.06.2016 12:16
Ale to dopiero za sześć dni, bo tu się nie częściej niż raz na tydzień wiersze wkleja ;)

W żaden sposób nie podważam przesłania, ale nad sposobem jego wyrażenia można by ciut popracować. To, jak piszemy, też jest ważne.

Dziękuję za pozdrowienia i je odwzajemniam!
Alfred dnia 03.06.2016 13:41
Whitewolf : masz rację co do i, która w pierwszej wersji było.
wiersz pisałem w nocy przed opublikowaniem i być może mi co nieco umknęło.
dzięki za wgląd. Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.

Maćku :
po pierwsze, każdy z wersów może być samoistnym tworem, zatem nie musi posiadać takich samych ram jak inne strofy.

po drugie: jątrzące się rany, są symboliczne, nie literalne, w zależności od sposobu leczenia, można je opatrywać, bądź operować, chociażby ran wewnętrznych nie da się opatrywać, potrzebna jest operacja. Chodzi mi raczej o jątrzące rany duszy , takie jak zawiść, nienawiść,i inne wiekowe nasze przypadłości .

po trzecie: ileż to razy widziałem ludzi wewnątrz zabudowań śmietnikowych, jedzących odpadki, zresztą ramy przenośni , porównań, określeń i innych form tworzących poezję są niemal nieograniczone, po to by nie więzić myśli i uczuć, nie ograniczać twórców.

A co do jedzenia chleba przez uszanowanie, nawet na śmietniku, to mój ukłon w stronę Kamila, który widząc marnotrawstwo chleba,pewno w grobie się przewraca, a przecież twórca musi czasem napisać pokrętnie, wyraziście, by zwrócić uwagę na istotny problem

po czwarte: co do posłów, którzy hańbią się wzajemnie, byłbym bardziej za nierządem duchowym, pojęcie hańbić jest bardzo obszerne i pojemne w swym znaczeniu, można zhańbić rodzinę, dobre imię, przyjaciela, współbrata, innymi słowy, opluwają się wzajemnie, szkalują, pomawiają, knują, zdradzają itp. Własnie to miałem na myśli.

po piąte:śpiew słowików ładuje serca na jutra przetrwanie - to jedna myśl wyodrębniona
w osobnej linijce, zwrot - do czystej mowy tęskno mi Panie jest osobną myślą,
mowy przyjaznej i ciepłej, współczującej, budujące i pokrzepiającej.

A śpiew słowików może też oznaczać wiersze pisane przez poetów, takich jak Ty i wielu tutaj publikujących.

Czytanie z wnikliwość i jest sztuką, której się cały czas uczę.

A z uwag tak czy owak skorzystam, chociaż, granie w czwartej lidze, też daje pewną miarę radości.

Miej się dobrze. Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.
Alfred dnia 03.06.2016 13:43
Czytanie z wnikliwością.
Pozdrawiam.😊
Alfred dnia 04.06.2016 19:30
Robercie: zgadzam się z tobą, warto jednak wykorzystać jedno i drugie by słowo ciałem się stało.
Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.
Milianna dnia 05.06.2016 08:34
podoba mi się zamysł, uczucia ukazane, ale zgadzam się z Maćkiem F.

parafrazując trzeba zachować wymogi
no i rzeczowe uwagi - słuszne, msz

pozdrawiam
Alfred dnia 05.06.2016 21:39
Milianno : poprawność jest jak wymiary trumny, wymogi zakładają kraty snom i fantazji
wszystko ma swój termin do spożycia.
Dlaczego kaczka ma dwie nogi, a stonoga...
jeden jest czarny drugi biały
najsmaczniejszy jest jednak bigos .

Prawdziwa cnota nie ma wymiarów, lecz duszę ma zawsze.
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊.
Niepoprawna optymistka dnia 06.06.2016 17:35
Alfred dusza jest czymś o wiele ważniejszym od sztywnych schematów!
Miłego dnia życzę, a poza tym zgadzam się z Twoim wyjaśnieniem,
a wiersz jest przedni bez dwóch zdań, trafia prosto do serca,
taki co nie wylatuje pstryk i już po wierszu!
Alfred dnia 06.06.2016 17:57
Niepoprawna optymistko : bardzo dziękuję za Twój komentarz z serca do serca. Piszę jak mi w duszy gra, dla wrażliwych odbiorców. Wystarczy mi uśmiech i ćwierć dobrego słowa.
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊 i ciepło.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
Konkurs Poezji Purno...
XXXI Ogólnopolski Ko...
XLVI Ogólnopolski Ko...
Drodzy panstwo
Promowanie ANTOLOGII...
Literacka Podróż Hes...
IX Ogólnopolski Konk...
XIX Ogólnopolski KL ...
IX Ogólnopolski Konk...
Lubuski Wawrzyn Lite...
Użytkownicy
Gości Online: 29
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 439
Nieaktywowani Użytkownicy: 125
Najnowszy Użytkownik: chimi

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

88736287 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005