Siedzieć i czekać bezczynnie
i chmurami okryć
myśli rozmytych sylab,
kotwiczących o świadomość słów
języka mówionego.
Z bezradności zapisywania ruchem dłoni
w oto przemyślany sposób.
Atramentu brak.


Rozbieżne idee płynące z ust ludzkich
zabarwiają się kolorem szarości.
Nicość nabiera brzmienia
i efektywnie gra na gitarze
leniwo żyjących młodo ludzi.


Praca ma owocne zbiory
w mentalności zdobywania doświadczeń
w praktyce codziennej.
Ale atramentu znów brak.