zapisany już zeszyt po ostatnią stronę
tak dokładnie i ściśle od deski do deski
że literki nie wcisnę ani żadnej kreski
a tu pcha się na siłę jeszcze jeden sonet

gdzie go zatem umieścić gdy wszystko zajęte
nawet wzdłuż marginesów nie ma wolnej kratki
trzeba będzie skorzystać z powierzchni okładki
skoro wiersz okazuje się takim natrętem

jak oszukać cierpliwość gdy nam się wydaje
że musimy mieć miejsce dla siebie natychmiast
omijając przyjęte przez ogół zwyczaje

harmonogram zrodzony w mądrzejszych umysłach
a zdarzają się w życiu dość często przypadki
że by istnieć żyć trzeba na skraju okładki