Moje serce pompuje naiwność.
Pulsuje w moich żyłach
bez przerwy i bez wytchnienia.
Ukułeś mnie i teraz moja ufność kapie na podłogę.
Nie oszukuj mnie,
wcale nie zamierzasz tego posprzątać.
Nieostrożność sączy się przez draśnięte usta,
a ty potrafisz się tylko gapić.
Nie, nic mi nie jest,
po prostu się wykrwawiam.
Poradzę sobie.
Moje serce nie będzie pompować już naiwności,
tylko atramentową ciecz zwaną nienawiścią.