Przyszedł na koniec, podpierając się złotym berłem, i napojony krwią, wróżył. Przepowiedział mu dalszą tułaczkę i powrót do ojczyzny, a potem rzekł: "I znowu musisz pójść na morze i wędrować wciąż dalej i dalej, póki nie spotkasz takiego ludu, który nigdy nie widział morza i nie wie, co znaczy okręt albo wiosło, i nie używa soli (...)".

Jan Parandowski, Mitologia

Od Gródka długi cień się kładzie,
Właśnie przed chwilą domu dopadł,
Odys już kończy pracę w sadzie,
Już odpoczywa Penelopa.

Cóż, że są starzy? Gdy nastanie
Kolejny dzień, by wypadało
Zrobić zakupy, może w Mszanie -
Sól się skończyła, mąki mało.

Odys pochyla się powoli -
Tę kępkę trawy minął kosą.
Zaraz, tu miano nie znać soli...
Pojadą. Bo co, stać jak posąg?