 |
Nawigacja |
|
|
Wątki na Forum |
|
|
Ostatnio dodane Wiersze |
|
|
|
Wiersz - tytuł: Monika Michałek "Z okna na świat" |
|
|
Komentarze |
|
|
dnia 16.03.2016 07:09
:););)
Jakże trafne ujęte "klimaty Moniki z fajnego, pięknie ilustrowanego tomiku.
Miło czytać, nie pierwszy tekst, o publikujących na tym portalu.
To fantastyczne recenzje R.
Pozdrowioneczka w piękny słoneczny dzień. który będę oglądać z okna, ale jak widać, wiele można z niego dostrzec.
O.:)) |
dnia 16.03.2016 07:14
:-) |
dnia 16.03.2016 07:25
Poszukałam wierszy Moniki Michałek ,bardzo mi się spodobały, a Twój wiersz jak już zauważyła Ola w ciekawy sposób oddaje ich klimat. Dziękuję:) |
dnia 16.03.2016 11:03
A ja muszę się przyznać, że nazwisko Moniki Michałek jest dla mnie nowością. Zadziwiające jak ten sięgający do kosmicznych rekwizytów wiersz miesci się w naszym tu i teraz. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam serdecznie |
dnia 16.03.2016 11:15
Ad, poruszyłeś wszechświat, żeby upomnieć się o NIC, bardzo interesujące. Pozdrawiam. |
dnia 16.03.2016 11:49
Smutny, refleksyjny wiersz, szuka odpowiedzi na pytanie: o miejsce człowieka w wszechświecie.
Dla mnie "NIC", to człowiek wiwatujący nad cudem wszechświata, a jego " jęki przestworzom są niesłyszalne"....
Pozdrawiam:) |
dnia 16.03.2016 14:16
Zatrzymuje... ja odczytuję NIC, jako człowieka pozostawionego samego sobie, jako pył nic nie znaczący.To czego doświadcza, to jedynie pogarda gwiazd (czymkolwiek/kimkolwiek one by nie były) |
dnia 16.03.2016 17:02
Ciekawy wiersz, nie znam twórczości pani Moniki, ale może uda mi się z nią zapoznać, a dla mnie treść podkreśla iż wobec potęgi kosmosu jesteśmy tylko malutkim pyłkiem,
kiedyś napisałam wiersz
na ten temat pozwolę sobie go przytoczyć -
Jestem mgiełką, co przeminie,
Szumem trawy z letnią rosą,
Jak pod mikroskopem pyłkiem,
Trwałym, niczym mgnienie oka.
Szpilki ułamkową cząstką
Co w kosmicznym stogu siana
Zagrzebała ego wiotkie -
Której wnętrze jej nadziane.
I choć mrówka jest zazdrosna,
Bo wędrówka jej jest krótsza,
Jednak czymże jest w kosmosie
Ziarnko mej zbłąkanej duszy?
Pozdrawiam serdecznie:) |
dnia 16.03.2016 17:16
Ola - dziękuję, cieszę się, że mi się udało
Jacom - :)
mgnienie - cieszę się, że nie zgubiłem Autorki
Romanie - dziękuję, wierzę dzięki Twojemu komentarzowi, że udalo mi się wyważyć
silva - raczej Nin upomina się o wszechświat, dzięki za słowo
golden - może nie tyle szuka, co je wyszarpuje
sibon - i własny sprzeciw
niepoprawna - miło było dostać wiersz, pozdrawiam |
dnia 16.03.2016 17:32
Monika Michałek w swoich wierszach dotyka bardzo różnych tematów. Wiele w nich ciekawych metafor, ciepła, uczuć... Twój wiersz można różnie odbierać, interpretować.
Pogarda gwiazd
nie dostrzegła swojego przedmiotu. intryguje. Pozdrawiam |
dnia 16.03.2016 17:42
A gdy cię mama
pokochać nie zdąży
okienko życia
sumienie odciąży
aby kwitły serc ogrody
chrońmy nasze płody
Pozdrawiam.😊 serdecznie.😊 . |
dnia 16.03.2016 17:43
koma17 - z pewnością w jednym wierszu nie udało mi się zawrzeć całego bogactwa książki pani Moniki, ale też nie o to mi chodziło... |
dnia 17.03.2016 11:21
ciekawie, bo może prawo moralne ma za duże oczko w swej sieci - albo raczej ludzie się okłamują poszerzając je...widząc na własną modłę rzeczywistość... |
dnia 17.03.2016 23:27
Nie znam wierszy Moniki Michałek, ale sądząc z Twojego, na pewno są piękne :)
:))) |
dnia 18.03.2016 05:03
Monika Michałek to helutta |
dnia 18.03.2016 14:45
Hmm, ale wiersze "helutty" nie zawsze są dla mnie takie idealne ;)
W świetle niniejszego, czyli odnośnie Twojego wiersza, to jednak zachowałam swoją - trzymaną raczej w ryzach - intuicję :p
:))) |
dnia 18.03.2016 15:57
pamiętam ten tomik Moniki - myślę, że uchwycił Pan istotę Jej wierszy. Szczególnie frazą: Pogarda gwiazd nie dostrzegała swojego przedmiotu. Warto było kuknąć...Pozdrawiam serdecznie, Ewa |
dnia 22.03.2016 15:34
Kryptoreklama jakiejś tam Moniki, którą zna tylko autor. Sam pan sobie jej dzieł szukaj i czytaj. |
dnia 22.03.2016 15:35
Pewnie tak samo nudne są jak pańskie słowa więc nawet czasu nie warto tracić.
Pozdrawiam |
dnia 09.04.2016 10:23
Spóźniona reakcja-dopiero teraz dowiedziałam się o tym wierszu z własnej zresztą winy. Myślę, że ten wiersz ujmuje moje wewnętrzne przekonanie, które sprawia, że piszę tak, jak piszę. I nic nie poradzę na to, że przyciągają mnie drobiazgi z punktu widzenia gwiazd. I jestem szczęśliwa, że je widzę i słyszę. Jeśli do kogoś trafia takie spojrzenie, to dla mnie wielka radość, jeśli nie, to wcale się nie dziwię.Dziękuję za poświęcenie dobrego wiersza- mojemu tomikowi.Pozdrawiam
Monika Michałek |
dnia 09.04.2016 17:40
:) |
|
|
|
|
|
|
Dodaj komentarz |
|
|
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
|
|
|
|
|
|
|
Pajacyk |
|
|
Logowanie |
|
|
Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem? Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.
Zapomniane hasło? Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
|
|
|
|
|
|
Aktualności |
|
|
Użytkownicy |
|
|
 Gości Online: 15
Brak Użytkowników Online
Zarejestrowanych Użytkowników: 6 439
Nieaktywowani Użytkownicy: 126
Najnowszy Użytkownik: chimi
|
|
|
|
|
|
v6.01.7 © 2003-2005
![[www.pajacyk.pl]](/fusion/images/pajacyk.gif)