ach jak ja ciebie kiedyś kochałem
śnieg się roztapiał nim dotknął ziemi
w styczniu naręcza kwiatów zrywałem
i tak do bardzo późnej jesieni
gdy rok się kończył z braku miesięcy
cykl sam powtarzał siebie od nowa
wiedząc że stać nas na jeszcze więcej
nie traciliśmy się w czczych rozmowach

ile to będzie lat weź podpowiedz
bo pogubiłem się już czas jakiś
dziwią się myśli ile to człowiek
lat ma a wciąż się czuje chłopakiem
i ty też jesteś dla mnie dziewczynką
którą za rudy ciągnę warkoczyk
niby przypięty do włosów spinką
lecz spadający zawsze na oczy

dziś swoje włosy liczę na palcach
i twój warkoczyk również posiwiał
wiem że wyglądam raczej na starca
ale wciąż mogę ciebie podziwiać
tak nam się jakoś razem udaje
dbać o poczucie wzajemnych znaczeń
spójrz nowy rok znów zaczął się majem
podaj mi rękę pójdźmy na spacer

kiedy wrócimy herbatę sparzę
nasze fotele bez zmian naprzeciw
zmierzch nie wybudzi nas z naszych marzeń
choćby pisali o nich poeci
czas teraźniejszy stanie się przyszłym
mimo obietnic czasem na kredyt
bo gdy uśmiechem częstujesz myśli
to wiem że kocham ciebie jak kiedyś

...