Spływa po policzku kropelka po kropelce,
Mieni się złotem w purpurowej butelce,
Na kwiatku czerwonym, o przecudnej woni,
Siedzi, zerka, oczętami i czarem broni,
Stąpa po chmurach, obłokach błyszczących,
Górach najwyższych, rzekach płynących...

Bywa czasem nieśmiertelna,
Bywa też nieskazitelna,
Nieprawdziwa również bywa,
W sercach ludzkich moc odkrywa...

Wpada bez zapowiedzi, obca, nieznana,
Obliczem jest Boga, nie szatana,
Zimną cząstkę rozpala w człowieku,
Nie ma na nią rady, antidotum czy leku,
Bo nie trzeba jej leczyć, to nie choroba,
Posiada ją w sobie każda osoba...

To miłość...władczyni jedyna, cudowna, idealna,
To właśnie ona... ta piękna i niepowtarzalna.