nurzam się w rymach tarzam się w strofach
narażam lasy na duże straty
czy ty nie widzisz jak ciebie kocham
czy nic nie mówią wiersze i kwiaty
naprawdę spróbuj rozumieć więcej
nie wierzę żeby stać cię nie było
to nie jest test na inteligencję
to jest zwyczajnie normalna miłość

najlepiej prosto w oczy mi powiedz
co mam uczynić byś uwierzyła
serce zaczyna bać się o zdrowie
znacznie przekracza prędkość krew w żyłach
puls sto dwadzieścia albo i więcej
grzeją się dłonie długopis parzy
trzęsie się wszystko nie tylko ręce
ale bez zmiany wyraz twej twarzy

wyobraź sobie że kiedyś pęknę
że nie wytrzymam pisać przestanę
co jeszcze twarde stanie się miękkie
i wyjdę tak że mnie nie zastaniesz
co wtedy zrobisz z czym będziesz walczyć
chyba jedynie z własną naturą
...śmiejesz się mówisz że ci wystarczy
zająć się moich wierszy lekturą