Okudżawa też musiał być młody i włosy mieć czarne,
I z pewnością górował nad ludźmi w kolejce po chleb,
A gdy ruszał się w tańcu, te ruchy nie były niezdarne -
Za to jedno bym chyba pozwolił się skrócić o łeb.

Przed trzydziestką więc w sercu gorący był pewnie jak lawa,
Jak krwi strumień, co padł na odświętną koszulę, nim skrzepł,
I cenili go starsi, cmokali: "Ach, ten Okudżawa!" -
Za to jedno bym chyba pozwolił się skrócić o łeb.

Okudżawa, powiadam, naprawdę nie zawsze był łysy
I w kontaktach z płcią piękną nie można rzec o nim, że kiep,
Śmiało w oczy spoglądał dziewczętom, gdy szedł przez Tbilisi -
Za to jedno bym chyba pozwolił się skrócić o łeb.

Temu, jak go widzimy, jest winny ten dowcip pieroński,
Że nikt zdjęć mu nie robił, gdy z wojskiem przechodził przez step,
Będzie wiedział coś o tym też Krzysiek... no, ten... Ciemnołoński -
Za to jedno bym chyba pozwolił się skrócić o łeb.