to jest sonet dla Stacha co choć jak strach był brzydki
lecz najładniej się z wszystkich prezentował na zdjęciach
miał pojęcie o życiu tyle tylko że nigdy
życie o nim nie miało zielonego pojęcia

wprawdzie krzyża nie nosił ale nim się podpierał
i obrazkiem srebrzystym Matki Boskiej anielskiej
dyndającym na szyi w chwilach gdy się przedzierał
przez codzienność co była woli życia pretekstem

chcę przeprosić cię Stachu że na twoim pogrzebie
tylko ty ja i Pan Bóg ale tak jakby z boku
bo odszedłeś zbyt szybko chociaż możesz być pewien

że będziemy się wszyscy modlić za duszy spokój
nawet i pani starsza ta o której nic nie wiesz
kiedy jej powiedziałem to też miała łzę w oku