Razem, wspólnie,
we dwoje, czy w stu
najlepiej się kształtuje,
wykuwa, rozwija
indywidualność.

Indywidualność, czyli coś,
co jest czymś (więcej
od wszystkiego i niczego),
ale na ile umysłowo,
a na ile duchowo,
tego nie wiem.

Ale lepiej już dla mnie
żebym ja tego (broń Boże)
sam nie wiedział.
Bo samemu to najlepiej
niczego nie wiedzieć,
czyli wiedzieć to samo,
co wszyscy wiedzą.