za parę godzin znów się rozpada
od strony ciszy nadejdzie wieczór
znów pewnie będzie wył pies sąsiada
w znajomym sobie pieskim narzeczu

umilkną szepty i wokół wszędzie
jak larum zabrzmi melodia deszczu
wspomnienie na łzy znów się zdobędzie
wstyd nie uczyni w tej kwestii przeszkód

ci co odeszli do nas powrócą
w ten dzień gdy liśćmi zapłaczą drzewa
na których wrony od lat się kłócą
o to czy lepiej krakać czy śpiewać

figurka Marii w błękicie świętym
szerzej niż zwykle rozchyli dłonie
by każdy czuł się nimi objęty
by chociaż myślą tulił się do niej

wiatr przed terminem pogasi znicze
kwiaty przetrząśnie jak zboża kłosy
szumem odhaczy smutną rocznicę
i w świat odleci nagi i bosy