Miasta powszedni Popielec na łby ulic
Spalone ściany ukazując jakby to była
Jedynie błyskawica
Tylko tyle pozostaje z naszych wyobraźni
O antycznym świecie
W końcu zwilżyliśmy wargi sprośną sceną
Zbiczowani cierpkim słowem
Gdzie schować się wypada
Jak ta grzeszna uwaga na dziś

Nieustannie Popielec na głowy
Przeprosi I umyje nam nogi
Z kolorowych cieni cudnie
Nad podziw zachowując się naturalnie

Uda nam się powszedni Popielec
I niech nam wybaczy zawiść skrywana
Przez lata całe.