nareszcie ranek umknęły demony
wokół ropieją koszmarne kikuty
rozterki ciągną w korowód szalony
realizm zgrzyta jak kierat zepsuty

na stole jęczą faktury wyzysku
ukryły szczyty wysoko gdzieś w chmurach
macocha polska - lichwiarka wyzysku
praktykuje jak znachorka na szczurach

w mediach kreują nowego bohatera
by nie zabrakło seniorom sensacji
jak nenufary na falach jeziora
mamią miraże złotej demokracji

nie wolno żądać ani zbyt zdrowym być
większym zaś grzechem wiedzieć i długo żyć