Coraz trudniej jest zebrać się w sobie,
zebrać te wszystkie włókna, zanim
zamknie się dostęp do zardzewiałych

haczyków pod skórą, do tej która idzie
niepewnie z żółtą reklamówką w ręce
i zatrzymuje się co kilka kroków. Ruch

z prawej do lewej - odwrócona droga słońca,
jak rzeźnik kroisz ołowiane krajobrazy,
by nie uronić trzasku zapałki w mroźnej ciszy.

Szczurołap z Hameln - gwiżdżesz czystą melodię
na pustej piszczeli - szczekanie psa, zapach
kapusty i pranie wzdłuż poręczy balkonu.

Nieruchome rzeki przyjmą to wszystko.