nie śpij kochaj zieleń liści
słabe trawy drżą na wietrze
samotne pastwiska toczą spokojne życie

świeże powietrze wypełnia pęcherzyki
idę boso ścieżką do domu
matka czeka na dziecko
chwyta za dłonie szczęście

szkiełka różowe na ganku dźwięczą
melodia unosi w przeszłość
tutaj jestem bezpieczny

grzecznie proszę o szklankę wody
smakiem się rozpieszczę
pragnienie mija z pierwszym chełstem

spokój ogarnia wnętrze
bez złości w słowach
cudownie pieścić myśli
odchodzę od grzechu

chwytam życie
każdym dniem
każdą chwilę

piękno wokół napycha oczy
nadziewa uszy unosi w przestrzeń
sen zaciąga zasłony nocy lekko i przyjemnie

ciepło u mamy pośpię jeszcze