Nie da się cały czas
być ze sobą,
nawet myślami,
chyba że do
obrzydzenia sobie
siebie i życia
(i tak bez życia,
jeśli bez siebie).
Ale przecież, kiedy
nie widzimy się,
nie rozmawiamy,
nie żartujemy
ze siebie i o sobie,
to tym bardziej
tęsknimy za sobą.
Zmartwienia więc
i zamartwiania się
(o siebie wzajemnie),
to my sami sobie
zakochani, czy(li)
głupi przysparzamy.

P.S.
Nie da się cały czas
być ze sobą,
ale (nie wiem jakim
cudem) cały czas
bywa się ze sobą.
I to jest cała
tajemnica miłości,
jakby na przekór
całemu czasowi.

P.S. II
A jeśli ktoś moją,
czy czyją głupotą
czuje się urażony,
to niech wie (żeby
tylko ode mnie), że
w miłości być głupim,
to jest najpiękniejsze.