Mój grób ma brzeg błotnisty
rzadkie rośliny
maskują drobne kamienie
wyrzucone na powierzchnię

nierówno ściosana ziemia
zdradza niedbała pracę człowieka
tylko piach i glina
najlepszy materiał dla Stwórcy

wreszcie dobrnęłam do końca
jeszcze tylko dwa ciche oddechy
niewinne szmery koło serca
i stanę się nim

czy tęsknię
już nie
i nie skarżę się na atłasową poduszkę
i ciasne ubranie

ktoś zapomniał o butach
niedziwne
przecież i tak nigdzie się nie wybieram