Tak się znaczy los cienką nitką atramentu
na bieli papieru. Tak się znaczy jakby ktoś
chciał donos złożyć na normalność.
Lecz w porę się rozmyślił i pozostawił
na stole jedynie kartkę z datą i miejscem
rozpoczęcia korespondencji, a wiersz
który zamierzał napisać nie chciał się
zacząć. Ten wiersz, który dobija się
od pokoleń w końcu chciał chociaż
zacząć. Ale skusiła go krzyżówka,
ukrzyżowanie słów w magii przekory pociągało
jak wino i jak smak łona kobiety.
Trzeba żyć tak jak nakazuje biologia
głodnym od śniadania do kolacji z
krótką przerwą na podwieczorek.