Wiem o Tobie wielkie Nic.
Nie przeszkadza mi w tym Nic.
Przecież oczy masz pluszowe,
przecież barki masz spiżowe,
przecież ruchy Cię zdradzają,
chwile z Tobą szczęście dają.

By uciszyć swe sumienie,
wypytałam, o co chciałam,
i wiem:

masz dalie na parapecie,
MacCartneya na kasecie,
a w portfelu wielkie Nic,
nie przeszkadza mi w tym Nic.

Cieszę się chwilami tymi,
które są dla nas pierwszymi.
Nic nie wiedzieć to przywilej,
bo to czas jest myśli miłej.

Mogą sobie więc pomyśleć:
prosto z rycerskiego szlaku
jest to książę na rumaku,
albo facet wielka głowa,
albo dusza gitarowa,
może da mi krokodyla,
może złapie mi motyla,
może człowiek proste serce,
może światło w poniewierce.

Nic mi nie odbierze marzeń!
Oby tylko nie
tok zdarzeń...