Cztery: Daremność



Moją winą jest także to, że zazdrościłem kamiennego
snu gargulcom. Tym wywołałem tylko niepotrzebną
utarczkę z Przeznaczeniem. A ono, jak wiadomo,
najpierw korci, a potem karci każdego nazbyt

ciekawskiego petenta, który tak jak ja nieudolnie
usiłuje rozpoznać swój wątpliwy udział
w nieskończoności. Po złej stronie się znalazłem
w bratobójczej wojnie z własnym cieniem.

I po co tyle zacnej spermy ugrzęzło w prześcieradłach,
po co tyle utraconych przywidzeń, czy naprawdę konieczne
było to śpieszne forsowanie labiryntów, skoro na końcu
i tak czekał ciemny, zawilgły pokój bez okien?

Tyle że ocalenia już nie ma,
a po obnażonych plecach
zsuwa się noc.