Wystawialiśmy te swoje nagie ciała gdzie popadnie.

Tak samo drzewa.

Wymienialiśmy się liśćmi w upiornym tańcu nad ziemią.

Uporczywy rytm, głuche flamenco rdzy.

Pierwszy przymrozek pod stopą.



Wzięty za listonosza, mówię, że nie.

Mężczyzna przechyla butelkę -

rozgwiazdy piany znaczą bruk.

(Ma pan moją rentę?)



Ślimak przymarznięty do deski z rozbijanych rusztowań.

Brunatny liść przybity śluzem do krowiego brzucha.

Niepocieszony mijam lecznicę.