Nie wracam do miejsc które mnie nie chcą
mówię do ciebie staram się
i zawsze słyszę w słuchawce ZAJĘTE
wiem mówię powoli rwę zdania
ale nie pójdę do miejsc które mnie nie chcą
i tak na zewnątrz wszystko jest teraz cieplejsze
niż ja

po raz dwieściepięćdziesiątyszósty
przestawiam szklankę pełną niedopałków
między kolejnymi zdaniami wyobrażam sobie
soczystą zieleń
drożdżowy zapach ciepłego ciasta
gdy twoje oczy poruszają
moimi ustami języki płyną środkiem
gwiazdy topią się w jeziorze
wilgoć nad ranem
dom stoi tam gdzie pasą się owce

odpowiadamy sobie na pytania
a przecież nie rozmawiamy z nikim