"Tiko, tiko, tiko, tiko, podsłuchują w Puerto Rico..."

Dzisiaj tylko słucham, choć gdy postanawiam - dzieje się.
Jak łamanie szabasu włączeniem światła,
jak nie myślenie o różowych słoniach.
Nie można zamknąć oczu, trzeba wiedzieć, że się patrzy.
Że zagląda się w pustkę, bez zawieszenia.
Zakryj te oczy szeroko otwarte - zakrywam.
Mam Małe Ucho, więc kieruję się na prawdopodobne źródła.
Szumi biało czesana przestrzeń, faluje.
Nastrajam się i każdy mięsień jest anteną.
Jeżeli nadajesz, wiem że krótkimi. Przekaz drapnie jonosferę
zbierze z niej cząstki i odbije się
pieczęcią na sercu i żarem w płucach.
Jeżeli nadajesz wiem, że to nie ma sensu. Rozpaczliwe amplitudy
załamują się i giną w słabym stosunku
do szumu. Pewne jest tylko łamanie chaosu.
Jeżeli nadajesz, proszę nie przestawaj. Prześlij ciąg liczb pierwszych,
zakodowaną melodię, która nas bawiła.
Jakieś złudzenie, że jesteś. Kłamstwo,
że nie jestem sama.