wyjdź ze mnie sztuko
ptaku
zamknięty w piersiowej klatce
uchylę drzwiczki
wyskocz kiedy nie będę patrzeć

żal mi cię wypuszczać
tam gdzie ocenią
zamiast obcować
prędzej rozdziobią
niż oswoją się z tobą

ale we mnie jesteś tylko
smutnym kanarkiem
przecież musisz
przecierać oczy ślepym
bronić słabych
uwalniać więźniów
i wszczynać rewolucje

dopóki świat nie padnie